HANSHIN TIP MERKEZİ
VIP geldi.
Lütfen bir dakika bekle.
Bu ne böyle?
- Otoparka git. - Pardon?
Hemen otoparka git.
- VIP otoparka gidiyor. - Neden bunu...
- Acele et. - Emredersiniz, efendim.
VIP OTOPARKI
- Merhaba efendim. - Merhaba efendim.
Ben geçici müdür, Kim Joo-young.
Anlıyorum. Merhaba, Müdür Bey.
Hakkınızda çok şey duydum.
Sizinle görüşmeyi bekliyordum.
Anlıyorum.
Lütfen ofisime buyurun.
- Neden... - Hadi gidelim
ve bir çay içip
derin bir muhabbet edelim.
Benimle derin bir muhabbet mi?
Hadi gidelim. Lütfen.
Müdür Bey.
Başhemşire!
Eli sıkı pinti bugün işe geldi.
Yeni Müdür ve tüm bölüm şefleri
onu karşılamaya gitti ama o onları görmezden gelerek
garaja gitti.
Bunu nasıl yapabilir?
Başkan Hanım'ın
kocası bile olsa,
hocaları onu sabahtan beri bekliyormuş.
Onlara nasıl saygısızlık yapabilir?
Ne iğrenç herif!
Sen olsan iner miydin?
Tabii ki!
İnerdim ve...
"Aynen böyle çalışmaya devam edin."
Ve onları selamlardım.
Manyak gibi mutlu olurdum.
Seni gidi manyak...
Müdür Bey, lütfen böyle yapmayın. Ben...
İşimizi zorlaştırıyorsunuz, efendim.
- Yani lütfen... - Size sonra bir çay ısmarlarım.
Efendim.
Başka zamana o zaman.
Ne curcuna ama.
Rahatsız mısınız?
Efendim?
Müdür Bey. İcabına bakayım mı?
Ne?
Tekrar hoş geldiniz, efendim!
Yuh artık. Bu delilik.
Efendim!
Onlardan herhangi biri
sizi rahatsız ediyor mu?
- Etse ne olacak? - İcabına bakacağım.
Neyin icabına bakıyorsun?
- Biraz geride dur. - Bu kurallara aykırı.
Merhaba.
- Yemek yedin mi? - Yedim.
Senin neyin var?
Şef. Merhaba, efendim.
Merhaba... Dr. Kim Tae-hyun.
Geçen sefer için özür dilerim. Kabalık yaptım.
Hiç de bile, efendim.
Duydum.
Duygusal olarak sizin için zor olmuştur.
Size yardım etmek yerine,
büyük bir hata yaptım.
Lütfen beni affedin.
Şef...
Böyle yapmayın.
Ne yapıyorsunuz?
Sevinçten havalara mı uçuyorsun?
Lütfen ama.
Senin adına çok mutluyum.
Asla bilemezsin.
Teşekkür ederim. Hepsi senin sayende.
Ben pek bir şey yapmadım.
So-hyeon iyi mi?
Evet, bu sabah sesi iyi geliyordu.
Tedavi işe yarıyor galiba.
Çok sevindim.
Talihlisin.
Evet talihliyim ama endişeliyim.
Neden?
Üstlerimin bana davranma şeklinden.
Zaten para ve güç meraklısı diye adım çıktı.
Benim gibi biriyle evlenmek onu küçük gösteriyormuş gibi hissediyorum.
Başkalarının ne düşündüğüne kafayı yorma.
Öyle biri olmadığını biliyorsun.
Yine de uzmanlık lisansını alman lazım,
tabii ömür boyu karının sırtından geçinmek istemiyorsan.
Tabii ki.
Öyleyse başkalarını görmezden gel.
Ama...
Adam benim başımdayken insanları nasıl görmezlikten gelebilirim?
Dr. Kim!
Tanrım. Ne yapıyorsunuz?
Hadi ama. Öyle yapma.
Çiçeği burnunda evliye bak.
Lütfen. Sesini alçalt.
Ne olmuş? Yeni evlisin işte.
Nasıldı?
Ne nasıldı?
Bilirsin.
Şu siyah halkalara bak.
Bunun cinsel taciz olduğu biliyorsun, değil mi?
Horlaya horlaya güzelce uyudunuz mu diyorum, yorgunsunuzdur?
Artık önemli biriyim. Benimle dalga
geçersen, ne olur biliyor musun?
Ne olacak? En fazla kovulurum.
Keşke kovulsam da ben de evlensem,
kocamın sırtından geçinsem.
Benim için kız kardeş gibisin. Yanında rahatlıyorum.
Kız kardeş mi?
Ne şans ama!
Bir anda milyoner bir kardeşim oldu.
Ama cidden, ilk geceniz nasıldı?
Keçi gibi inatçısın.
Hiçbir şey olmadı. Daha düğün bile yapmadık.
Ama resmî nikah yaptınız.
Evet, aslında stratejik bir hamle.
Ne bu şimdi?
Artık milletin daha evlenmeden çocuğu oluyor.
Hadi ama.
Ona evlilik teklif ettin, değil mi?
Teklif mi?
Şuna bak.
Gerçekten gerekli mi o?
Tek yaptığın, okuyup doktor olmak. Ne bileceksin?
Amma sıkıcısın.
Ona en azından bir yüzük verip
aynen böyle bakman lazım...
Onu evlenmeye zorlayamazsın.
Ne yapacakmışım?
- Hiç romantik değilsin. - Sana inanmıyorum.
- Merhaba, Doktor Bey. - Merhaba, efendim.
Lütfen rahatsız olmayın.
Olursam ben...
Lütfen böyle yapmayın.
Lütfen oturun. MRI çektiniz mi?
Resmen felaket olabilirmiş. Cidden.
Dr. Kim inanılmaz biri.
Az daha gecikseymişsiniz ya kör olacakmışsınız
- ya da ölecekmişsiniz. - Anlamadım?
Hadi ama.
Gerçekten söylüyorum.
Çok şükür, iyi huylu. Bulunduğu yer ve boyu sayesinde,
ameliyatını yaptıktan sonra iyi olur.
Merak etmeyin.
Teşekkürler, Doktor Bey.
Bana değil, ona teşekkür etmeniz lazım.
Önemli olan teşhisti.
Doktor Bey,
lütfen böyle yapmayın.
Artık önemli birisin ya. Yararlanmaya çalışıyorum senden.
Neyse, rahatladım.
Merak etmeyin.
Anlıyorum.
Ameliyat tarihi belli olunca size bildiririm.
- Şimdi gidebilirsiniz. - Peki.
Teşekkür ederim.
Bekleyin.
Acaba Yeo-jin hiç...
Çok fazla varmış.
Bu güzel görünüyor.
Yeo-jin bunu sever, değil mi?
Sizler kocam ve Başkan Ko'nun tarafında olan başkanlarsınız.
Baba.
Merhaba, Chae-yeong.
Sen neden buradasın?
Eski Başkan'ın eşi geldi.
İçeri alayım mı?
İçeri gönder.
Çekil.
Hey, Han Yeo-jin.
Bunu bana nasıl yaparsın?
Babamı nasıl dışarıda ayakta bekletirsin?
Çok yaygaracı.
Çıkarın bunu.
Çık hadi.
- Chae-yeong. - Çık hadi.
Öldürürse, ölürüz o kadar!
Çık hadi.
Chae-yeong, neden böyle yapıyorsun?
Böyle yapma.
Kim o?
Tae-hyun, gelmene sevindim.
Tae-hyun, lütfen beni kurtar.
- Şef. - Tae-hyun.
Şu anda Şef Lee'nin yanında.
Şef Lee'ye ne yapayım?
Neden bana soruyorsun?
Affedersiniz.
Gereğine kendim bakacağım.
Merak etmeyin.
Han Do-jun tutuklu, Başkan Ko da öldü.
Kimse size zarar veremez.
Ne? Başkan Ko mu?
Neden? Nasıl?
Polis karakolunda intihar etmiş.
İntihar mı?
Başkan Ko mu?
Olamaz.
O asla intihar etmez.
Yeo-jin yapmıştır.
Ona kendisini öldürtmüştür.
Lütfen sakinleşin.
Tae-hyun.
Ben sadece onlar ne dediyse onu yaptım.
Tae-hyun,
lütfen Bayan Young Ae ile konuş.
Ona karşı asla kötü niyetim olmadığını,
yalnızca bana söyleneni yaptığımı söyle. Lütfen?
Sakin olun, Şef.
O öyle birisi değil.
Endişe etmeyin.
Bunu neden yapıyorsun ki sen?
Beni sakinleştirip öldürmeye çalışıyorsun.
- Senin niyetin o! - Şef!
Ben Kim Tae-hyun'um.
Sizi öldüreceksem, neden ameliyat edeyim?
Doğru.
Ama
Yeo-jin'e yaptıklarım aklıma geldikçe...
Yeo-jin,
kesin peşime düşecek.
Biliyorum.
O gözler...
Katil.
Şef, bütün bunları yaptınız ama
size de Han Do-jun yaptırdı.
Bu yüzden, polise tam doğrusunu anlatın.
Çok şükür ki Yeo-jin ölmedi,
- o yüzden ceza fazla... - Ne diyorsun sen?
Ne polisi? Ne cezası?
Han Do-jun yakında serbest kalacak.
Anlamıyor musun?
Öyleleri cezayı asla
adalete bırakmazlar.
Başsavcı arıyor.
Buyurun ben Han Yeo-jin.
Başkanlığı devralmışsınız, tebrik ederim, Başkan Hanım.
Bilemiyorum.
Daha çok erken.
Yarın hissedarların nasıl oy kullanacağına bakacağız.
Elinde Kim Young-mi gibi bir koz var
ama aşırı mütevazı davranıyorsun.
Yüzde 20 payımızı almışız diye duydum.
Doğru mu bu?
Şirketimin işleri hakkında benden bile fazla şey biliyorsunuz.
İlgilendiğiniz için teşekkürler.
Rica ederim.
İlgilendiğim bir şey daha var,
burada ofisimizde.
Ne yapsam acaba?
Biraz daha kalmasını mı söyleyeyim?
Yoksa bırakayım gitsin mi?
Bilmiyorum.
Orada bırakırsanız, dana kemiği çorbasını
ödemek zorunda kalırsınız.
Değil mi?
Ama sanki bir küçük çocuğu suyun
kenarında bırakıyormuşum gibi hissediyorum.
Biraz bundan canım sıkılıyor.
Beklediği arkadaşı da en başta gitti.
Ama dışarıda bekleyen bir arkadaşı var.
Onu karşılayacak birinin
olmasına sevindim.
Görev süreniz yakında bitiyor, değil mi?
Kendi ofisinizi açınca, size güzel bir çiçek gönderirim.
Evet,
güzel ve büyüğünden olsun, lütfen.
Yeo-jin'in ameliyat odasına
girmemeliydim.
Annenin yanına
gitmeliydim.
Ne?
Ne
dediniz siz?
Ne
dediniz diyorum?
Tae-hyun...
NAKİL
POLİS
Bu ne?
İyi misiniz, patron?
Harikaydı.
- Hadi, kes şu elimin bağını. - Emredersiniz.
İyi misiniz?
Yeo-jin'in hastaneye getirildiği gün
annen de hastaneye getirilmişti.
Herkes Yeo-jin'in ameliyat odasında
görünmeye can atıyordu.
Tamam. Kim Mi-han.
- Yoo Chang-soo, sen gir. - Tamam, efendim.
Şef Jin, çık.
Kenarda bekle.
Şef,
Profesör Kang'a annene gitmesini söyledi
ama o pislik...
AMELİYATHANE: TEMİZ BÖLGE
...astı olduğum için işi üstüme yıktı.
Hey.
Dikilme burada. Üç numaralı ameliyathaneye git.
Bana karşı mı geliyorsun?
Ama Şef sizin gitmenizi söyledi.
Nasıl bunu diyebilirsin, serseri.
Sana gitmeni söyledim.
Gitsene.
Biz işi birbirimize itelerken...
Neyi var?
Lee Ho-joon! Gir içeri!
Emredersiniz, efendim!
Yeo-jin'in ameliyatına çağrıldım.
Kalbi durdu.
Özür dilerim, Tae-hyun.
Anne!
Annenin vefat ettiğini
çok sonradan duydum.
Tae-hyun.
Gidecektim
ama aniden Yeo'jin'in ameliyathanesine çağrılmıştım.
O kişinin senin annen olduğunu
daha yeni öğrendim.
Evet, ölmeyi hak ediyorum.
Ama...
Ama, Tae-hyun,
lütfen beni kurtar.
Tae-hyun...
Çılgınlık bu.
Yanındaki görevliler çete olduklarını söylüyor.
Saniyeler içinde olmuş.
Film gibi.
Bu ne şimdi?
Katili kiralayan intihar ediyor,
katili de adamları kurtarıyor, öyle mi?
Ne oluyor böyle?
Güvenlik kameralarında ne var?
Onları da kontrol ettim.
Kullandıkları arazi aracı
üç kilometre ötede bulundu.
Şerefsizlere bak.
Yarı yolda araç da mı değiştirmişler?
Bu yeter herhâlde.
Sizinle daha çok görüşeceğiz.
Memnun oluruz. İyi bir müşteriyi kaybettik
ama yenisini kazandık.
Patron, üzgünüm.
Hoş geldiniz, efendim.
Evet.
Eski Başkan ve
Başkan Ko'nun tarafındaki insanlar.
Lütfen içeri girin.
Başkan Hanım, doğruyu söylüyorum.
Lütfen bana inanın.
Bunun Başkan Ko'nun planı olduğunu bilmiyordum.
Tek amacım sizi Han Do-jun'un elinden kurtarmaktı
ve başkanımız olarak size hizmet etmekti.
Gerçek bu! Lütfen bana inanın!
Sana inanayım mı?
O zaman neden gri kravat takıp cenazeme herkesten önce damladın?
Çünkü...
Başkan Ko öyle yapmaya zorladı.
Doğru söylüyorum.
Başkan Ko öyle yapmaya mı zorladı seni?
Tabii ya,
nasılsa ölüler konuşmaz.
Belki de onu biraz erken susturdum.
Başkan Hanım...
Sen de çok fazla konuşuyorsun.
Anlamadım?
İşlerini düzene koy.
Lütfen bağışlayın beni, Başkan Hanım!
Çok özür dilerim!
Seni bağışlamak mı?
Biri beni öldürsün diye dua ettim ben.
Sana son bir şans vereceğim.
Babamın döneminden Başkan Ko'nun
dönemine kadarki hesap defterlerini
yarına kadar bana getir.
Ona baktıktan sonra karar vereceğim.
Emredersiniz, hanımefendi. Teşekkürler.
Teşekkürler, Başkan Hanım.
Teşekkür ederim.
Teşekkürler.
Yürümek istiyorum.
BASIN AÇIKLAMASI
Basın bildirisini gönderdiğinden emin misin?
Evet, hanımefendi.
"Hanshin Grubu hakkındaki gizli gerçekler açıklanıyor."
Başlığı kendin mi yazdın?
Ne kadar çocukça.
Burada ne yapıyorsun? Kimse gelmiyor.
- Atın şunu. - Peki, hanımefendi.
- Lütfen çıkın... - Hayır.
Bayan Lee Chae-yeong,
Hanshin Grubun otelinden çıksın.
Ne?
Bayan Lee Chae-yeong mu?
Yoksa nasıl hitap edeyim sana?
"Han Do-jun'un karısı" mı?
Sadece aptalı oynuyorsun sanıyordum.
Gerçekten öyle olduğunu bilmiyordum.
Sonunun; ailesi iflas edip, babası intihar eden
eski erkek arkadaşınla aynı olmasını istemiyorsan
defol şimdi.
Han Do-jun yoksa sen de yoksun.
Demek lavanta sizsiniz.
Adın ne senin?
Lee Sang-chul, efendim.
Sang-chul.
Burada eskiden
hangi çiçekler açardı, biliyor musun?
Hayır, efendim.
Eskiden bir lavanta bahçesiydi.
Peki ne oldu ona?
Eski Başkan nefret ediyordu.
O yüzden ortadan kaldırdı.
Anlıyorum.
Sang-chul, galiba birinin köpeği yine girdi.
Yine mi?
İcabına bakacağım.
Seni kesin bugün yakalayacağım! Tanrım!
Defol. Kes şunu!
Köpeklerin peşinden
neden deliler gibi koşuyor sence?
Belki köpekleri sevmiyordur.
Hayır.
Belki onları o kadar seviyordur ki
kovuyormuş gibi yaparak
köpeklerle oynamak istiyordur.
O yüzden peşinden koşmak için seni bırakıverdi.
Haklısın.
Yeo-jin'i küçükken de
görmüşsündür.
Evet.
Nasıldı?
Korkağın biriydi.
Bir keresinde, tenis oynarken
top gözüne gelmiş.
Ağabeyi kız kardeşini koruyamadığı için
merhum Başkan'dan çok fena azar yemişti.
Sonra, ertesi gün...
Başkan
yurt dışında o raketi onun boyuna ve eline uygun
olarak özel yaptırmıştı.
Kendisi tenisi çok severdi.
Daha sonra çok sevmesine rağmen
bir daha asla tenis oynamadı.
Ağabeyini azarladığı için babasını cezalandırıyordu.
Ne tatlıymış.
Ne yani? Tatlı değil mi?
O hâlâ çok tatlı.
Neyse, hepimiz küçük Yeo-jin'den korkuyorduk.
Verdiği cezalar çok katıydı.
Bir çocuğun bir yetişkini,
özellikle de merhum Başkan'ı
cezalandırması, hiç kimsenin hayal bile edemeyeceği bir şeydi.
Yalnız hissetmiş olmalı.
Yeo-jin'i kastediyorum.
Varlıklı bir ailenin yükünü taşımış
ve bir çocuğun sinirinden korkan
yetişkinlerle dolu bir evde yaşamış.
İki gündür
Başkan Hanım'ın neler yaptığını gördükten sonra bile
ondan korkmuyor musun?
Korkmuyorum.
Ona acıyorum.
Onu çok seviyorsun demek ki.
Çok.
Açlıktan ölüyorum.
Hoş geldin. Otursana.
Hayır, orası benim yerim.
Buraya otur.
O başkanın yeri değil mi?
Hayır, burası
evin reisinin yeri.
- Evin reisi mi? - Evet.
Sen de evimizin reisisin.
Ne antika kadınsın.
Ne?
Otursana.
Bu çok garip.
Ayrıca burası babanın oturacağı yer.
Çocuklar doğduğunda,
babalarını burada görmeleri lazım.
Ne yani? Çocukları sevmiyor musun?
Evet, seviyorum.
Mutlu oldum sadece.
Bunu dene. Tatlı patates filizi.
Bunları seversin.
Nereden biliyorsun?
So-hyeon'la konuştum.
- So-hyeon'la mı konuştun? - Evet.
Teşekkürler.
Lafı mı olur.
Daha senin için ne sürprizlerim var, bilsen.
Bu arada, So-hyeon'un çok daha iyi olduğunu duydum.
New York şubemizin başkanına göre
hastane umut verici olduğunu söylüyormuş.
Her şey yolunda giderse bir aya kadar ameliyat olabilirmiş.
Beni dinliyor musun?
Benim
senden bir ricam olacak.
Neymiş o?
İstediğin ne olursa.
Lütfen
intikam almayı bırak.
Şef Lee'yi
kendi hâline bırak.
Ne?
Şef Lee'yi kendi hâline mi bırakayım?
Her şeyi biliyorum.
Onu öldürmeye çalışıyorsun.
İyiliğimiz için.
Hayır.
Bizim iyiliğimize değil.
Bunu yapma.
Herkesten çok
Şef Lee ölmeyi hak ediyor.
Bir doktor,
bir insanı üç yıl boyunca karanlık bir yere hapsetti.
Ve hatta,
o savunmasız kadının boynunu kesti.
Böyle bir şey affedilir mi?
Biliyorum.
Nasıl hissettiğini anlıyorum.
Ama bu yanlış.
Yapmaya çalıştığın şey,
adalet değil.
Düpedüz cinayet.
Şef Lee gibi birinin cezasız kalması adalet mi?
Demek istediğim o değil.
Neden onun cezasına
sen karar veriyorsun?
Ya ne olsun?
Kanuna mı bırakayım?
Yanlış tıbbi uygulama mı? Cinayete teşebbüs mü?
Güvenlik kamerası olmayan gizli bir odada oldu bitti.
Açık oturumlu bir mahkemede intihar ettim mi, etmedim mi
diye tartışmak zorunda mıyım?
Hanshin Grubun
lekeli geçmişini duyurmuş olurum.
İntikam olmadan,
adalet olmaz.
Ben o timsah sürüsünün lideriyim.
En ufak bir zayıflık göstersem,
anında bana saldırır ve ayağımı kaydırmaya çalışırlar.
O yüzden korkmaları lazım.
Bana bunu yapmaya cüret ederlerse
ne olacağını görmeleri lazım.
Yoksa
aynısını yapacak biri daha çıkar.
Ve
artık benimle aynı kaderi paylaşıyorsun
çünkü vârisim sensin.
O yüzden, Tae-hyun,
beni iyi dinle.
Bunu yapmazsam,
sen de tehlikede olursun.
Şirket işlerini bana bırak.
Bunu denesene.
Bunu çocukluğumdan beri severdim.
Hayır.
Değiştirebilirsin.
Buna yetecek gücün var.
İnsanlar onları affettiğin için
seni hafife almazlar.
Esas, şimdi intikam alman
başka bir intikama sebep olabilir.
O yüzden,
lütfen diğerlerini affet.
Sana yalvarıyorum.
Tae-hyun,
sen çok iyi bir insansın.
Seni bu yüzden çok seviyorum
ama beni asla anlayamazsın.
Çünkü üç yıl hapis kalmadın.
Ne kadar uğraşırsan uğraş,
parmağını bile oynatamadığın
bir vücuda sıkışıp kalmadın.
Asla ölmek için
dua etmedin.
Beni o zindana hapseden her bir kişiyi
cezalandıracağım.
Müdür'ü ve Hemşire Hwang'ı kendim
öldüremediğime üzülüyorum.
Ne oldu?
Şef Lee'yi normal bir odaya alıyoruz.
Neden buna siz karar veriyorsunuz?
Talimat geldi. İsterseniz kendiniz bakın.
Siz de kimsiniz? İmdat!
- Kurtarın beni! - Konudan bilgimiz yok!
Durun!
Psikiyatri koğuşu mu?
Birileri Şef Lee'yi zorla götürüyor.
Seni hapseden herkesi
cezalandıracak mısın?
Seni oraya kimin koyduğunu unuttun mu?
- Ne? - Seni uyutan babandı,
ağabeyin de seni uyandırmadı.
Şef Lee değildi.
O artık
doktorluk onurunu para karşılığı satan
hastalıklı bir adamdan başka biri değil.
O bir gardiyan ve cellattan başka bir şey değildi.
Öfkeni çalışanlarından çıkarıyorsun.
Ben de...
...seni kilit altında tutan bir gardiyandım.
Evet, Şef Lee sana yaptıklarından
dolayı ölmeyi hak ediyor.
O senin düşmanın.
Yine de onu öldürmemelisin.
Babanın ve ağabeyinin ona yaptıklarını düşününce,
onu öldüremezsin.
Onu
öldürebilirim.
Onu asla affetmeyeceğim.
Peki ya ben?
Ben sizleri
nasıl affedeceğim peki?
Ben af dileyecek bir şey yapmadım ki.
Öyle mi düşünüyorsun?
Lütfen intikamı bırak.
Bu son ricam.
AMELİYATHANE: TEMİZ BÖLGE
Şimdilik durun.
Durun.
Şef Lee, bugün şanslı günündesin.
Geri götürün.
- Ne oldu? - Artık evinize gidebilirsiniz.
Şimdi mi? Bu saatte mi?
Gazeteciler gelmemişken daha iyi.
Tabii ki doğru ama...
Başkan Ko geldi mi?
Hayır.
Nasıl yani? Polis onun icabına baktı mı?
Evet, bayağı güzel icabına baktılar.
Tamam, o zaman.
Telaşa gerek yok dedim.
Ön kapıdan çıkabilirim.
Her neyse,
Başsavcı'ya iyi dinlendiğimi söyle.
Tamam, efendim.
- Görüşürüz, o zaman. - Daha sonra...
Kaba herif.
Herkes nerede?
BAŞYAZMAN
Doğru ya.
Hain oydu.
Bekle bakalım.
BAŞKAN KO SUNG-HOON
Lütfen sinyal sesinden sonra mesaj bırakınız...
Ne yapıyor bu?
Başkan Ko, nerelerdeydiniz? Çok rezil oldum...
Kiminle görüşüyorum?
Kimsin? Asistanı mısın?
Ben Han Do-jun. Başkan Ko'ya versene.
- Ben Başkan Ko'nun oğluyum. - Oğlu mu?
Babanızın şirketindenim. Evde mi şu an?
Babamı kaybettik.
Ne?
Ne demek istiyorsun?
Bir daha söyle.
BAŞYAZMAN
Lütfen sinyal sesinden sonra mesaj bırakınız...
BAŞKAN HAN TAE-SEOB
Lütfen sinyal sesinden sonra mesaj bırakınız...
LEE CHAE-YEONG
Ne var?
Bugün çıktığını duydum.
Tabii ki, çıktım.
Beni zorla tutamazlar ki.
Sen nasıl öğrendin?
Sözde ailen olduğum için beni aradılar.
Öyle mi?
Aile...
Seni almaya kimse geldi mi?
Tabii.
Karşılamaya gelen başkanlarla içmeye gidiyorum.
- Taksiye mi bineceksin? - Evet.
Dur bir dakika?
Cüzdanın yanında mı?
İyi. Artık mutlu musun?
Evet.
Öyle mutluyum ki.
Özür dilerim, Chae-yeong.
Yanlış yaptığını biliyor musun?
Evet.
Yemek yedin mi?
Evet.
Öyleyse, bir şeyler içmek ister misin?
Elbette.
Orada bekle. Sana geliyorum.
Hayır, karşıya geçerim.
Hayır.
Bu sefer, ben sana geleceğim.
Tamam.
Teşekkür ederim.
Aman tanrım. Sen iyi misin?
Önüne baksana sen.
Çok özür dilerim.
Yaralandın mı?
- İyiyim. - İyi misin?
İyi olmaman gerek.
Ölme de.
Canım!
Canım! Aman tanrım.
Canım!
Çekil yoldan.
Bir, iki, üç.
Nereye götürüyorsunuz onu?
Nereye götürüyorsunuz?
Affedersiniz...
Nereye götürüyorsunuz onu?
HANSHIN TIP MERKEZİ
Alt yazı çevirmeni: Ömer Faruk Apak